Nog vijf jaar op dit schip blijven

A/B MS TIËSTO – Vincent Fijneman vaart sinds negen jaar met zijn gezin op de 110 m lange Tiësto uit Lanaye. Hij is geboren in Wallonië uit een Waalse moeder en een Nederlandse vader en ging in Maasbracht naar school, omdat er in de buurt van Luik minder internaten zijn en vrienden ook dat internaat bezochten. Hij denkt nog een jaar of vijf op dit schip te blijven. ‘Dan hebben we haar 15 jaar en dan is ze afgeschreven. Ik zal dan nog een keer een stap willen doen. In België werkt dat namelijk anders. In België kun je niet voor honderd of 120 procent lenen en moet je 1/3 deel aan startkapitaal hebben. Je mag het schip in de eerste vijf jaar niet verkopen. Verkoop je haar wel, dan moet je een boete betalen, omdat de staat je dan als een handelaar ziet’, legt hij uit.

Lees verder

Aan de wal was ook niet alles

A/B MS ELISTHA – André Beenen vaart sinds vijf maanden met zijn vrouw Manuela op de Elistha, een vrachtschip van 67 meter lang. Een maand of acht geleden verkochten ze hun beunschip Vagebond met de gedachte hun huis af te lossen en definitief aan de wal te gaan. Ze zochten beiden een baan. André begon bij Slurink in Lobith en Manuela in een distributiecentrum. Na drie maanden wisten ze zeker, dat het niet hun manier van leven was, vertelt André.

‘Na zo’n dertig jaar varen, is het leven aan de wal een hele overgang. Het probleem was dat we elkaar niet meer zagen. Als ik thuiskwam begon mijn vrouw met werken, omdat we beiden in ploegendienst werkten. We aten ook bijna niet meer samen. Als je al 24 jaar samen leeft en werkt, valt dat erg tegen. We moeten beiden nog twintig jaar werken en dat zagen we onszelf niet twintig jaar zo doen.’

Lees verder

Jonger schip beter voor bedrijfsopvolger

A/B MS BELVONA – Eddy Joos vaart met zijn vrouw Gemma Cobbaut en hun zoon Robin op de 1300-tonner Belvona. Ze hebben het schip te koop gezet, omdat ze een jonger schip willen kopen. Ze vinden het namelijk belangrijk dat Robin het schip later ook met personeel kan exploiteren. Robin kreeg het varen met de paplepel ingegoten. Toch was het voor hem een bewuste keuze om in de voetsporen van zijn ouders te treden. Hij kon goed mee op school, deed in België ASO (atheneum) en studeerde daarna een paar maanden accountancy en fiscaliteit. Met kerst kwam hij naar boord en deelde mee dat hij voor iets aan het leren was, wat hij niet wilde doen.

Lees verder

Stremmingen Wesel Datteln Kanaal kosten ton omzet per jaar

DUISBURG – De niet te plannen stremmingen op het Wesel Datteln Kanaal (WDK) kosten de individuele binnenvaartschipper bedragen van EUR 15000 (1500- tonner) tot EUR 100.000 (koppelverband) omzet per jaar bij schepen die daar min of meer vast naartoe varen, blijkt bij navraag bij binnenvaartondernemers. Gemiddeld geeft iedereen aan om per reis in die richting een halve vaardag extra te calculeren. Dat is tijd die ergens terug verdiend moet worden of aan andere zaken besteed had kunnen zijn. Volgens Klaus Faenrich van het Wasserstrassen- und Schifffahrtsamt (WSA) Duisburg Neiderich ligt de grootste oorzaak in de aanbestedingsprocedure. Hierdoor duurt een stremming veel langer dan zou moeten.

‘Wij moeten al het werk aanbesteden en zijn afhankelijk van de termijn waarop die bedrijven tijd hebben. We hebben ook behoorlijk wat problemen ondervonden met de geleverde kwaliteit. Dat levert al die niet te plannen vertragingen op. Het is een complexe operatie. Er komt een nieuwe sluistoren en de elektriciteit, bediening en mechaniek worden aangepakt en vaak ook verplaatst’, vertelt Faenrich.

Lees verder